“Yönetmen Nejla Demirci, Ergene Nehri’nin uğradığı çevre felaketini Gündöndü belgeselinde gözler önüne seriyor. Belgeselde Ergene Nehri’ndeki kirliliğine sebep olan sanayileşmenin yanı sıra kirliliğin bölgelenin hem sosyal hem kültürel hem de ekonomik etkilerini röportajlarla uzmanların ve Trakyalıların ağzından anlatıyor. Adını bölgede yetişen ayçiçeğin eşanlamında alan 70 dakikalık Gündöndü belgeseli 10 Mayıs’ta itibaren Yeşilçam Sineması’nda saat 12.00, 15.00 ve 18.00 seanslarında izlenebilir.”
Ermeni soykırımının 98. yılının düşündürdükleri ve gelecek üzerine bir belgesel. Cengiz Aktar, Ara Sarafian, Arsineè Khandjian, Baskin Oran, Etyen Mahçupyan, Rober Koptaş, Pakrat Estukyan ve daha nicelerinin görüşleri ve analizleri.(via @dRWarp)
“Yetiştirme Yurdunun Kayıp Masalı, bir filmin çocukların gözlerinde, hayallerinde nelere dönüşebileceğini ve 120 çocuğun kardeşlik gerçeğini son derece etkili bir dille ekranlara yansıtıyor. 1984 yılında Danimarkalı yönetmen Brita Wielopolska bir Danimarka masalından ilham alan Fyordlu Küçük Hoca adlı filminin çekimleri için Türkiye’ye gelir. Fakat filmin yan rollerinde ve figüran kadrosunda yer alacak çocuk oyuncular bir türlü bulunamaz. Ekip çareyi Yakacık Yetiştirme Yurdu’na gitmekte bulur. Belgesel; filmde yer alan yurtlu çocukların ve ekibin yer aldığı eski bir set fotoğrafının izini sürüyor. Filmin anlattığı masal, uçan halısı, uzun boylu sarı saçlı Danimarkalıları çocukları öylesine etkilemiş ki içlerinden bazıları balet, yazar ve oyunculuk gibi meslekler seçmişler.”
Bu fotoğraf ”o an” programına gönderilmiş bir fotoğraf karesi değil, bu fotoğraf dün Dicle Üniversitesi’nde çekilmiş.Ne anlatıyor bu fotoğraf bize diye sorsam ne cevaplar gelirdi kimbilir? Ben ne anlıyorum bu fotoğraftan? Barış sürecinin çok demokratik (!) bir şekilde işlediğini anlıyorum, sonra Dicle nehrinde ölü olarak bulunan Murat İzol aklıma geliyor, bu fotoğrafa bakınca bir de ODTÜ’deki olaylarda tüm Türkiye ayağa kalkmıştı da Dicle Üniversitesi’nde yaşananlar neden o kadar önemsenmedi diye bir soru geliyor aklıma. Ben bu fotoğraftan en çok faşizmin hiç sınırı olmadığını, her geçen gün daha acı şekilde kendini gösterdiğini ve insanların bu durum karşısında sesizliklerini görüyorum. Aklıma Ece Ayhan’ın şu satırları geliyor: “Velhasıl onlar vurdu / Biz büyüdük kardeşim”
Dünkü Emek Sineması protestosu sonrası polis saldırısı.
